Uncategorized

We zijn alweer op de helft van de Tour de Friends, wat gaat dat toch ieder jaar razendsnel. Voor ik het ga hebben over de etappe van vandaag nog een paar kleine aanvullingen op de rit van gisteren. De uitslag hebben we uitgebreid besproken, maar één ding had ik even verzuimd, namelijk de valpartijen onderweg. Allereerst even Van Eetvelt. Hij valt eigenlijk elke grote ronde wel een keer, en dat is meestal het moment dat hij ook wegduikelt uit het klassement, dus waarschijnlijk was het me daarom ook even ontschoten. Niettemin vervelend voor onze Belgische brokkenpiloot dat het hem weer overkomt, en ook voor Maarten en Rutger, die hem in hun team hebben. Van Eetvelt finishte nog wel, maar zal normaal gesproken geen klassementspunten meer opleveren straks in Parijs. Ook Jorgenson viel nog gisteren, het is geen al te fortuinlijke Tour voor hem, jammer voor Steven, Fokke Jan en Aurel. Ook hij vervolgde zijn weg gewoon. Harper lag er ook bij en is inmiddels wél naar huis, maar die had ook niemand – mogelijk deels omdat die ook echt pas ter elfder ure werd toegevoegd aan de startlijst (jullie worden bedankt, Q36.5, namens pooltjesorganisatoren over de hele wereld). Ook afgestapt is Trentin, maar ook die had niemand.

Goed, dan de etappe van vandaag. Ook die bevatte een noemenswaardige valpartij onderweg, namelijk van Zimmermann. Hij had in etappe 4 voor een paar puntjes gezorgd voor Jasper en Jolan, maar kwam vandaag op flinke achterstand en gehavend binnen. Hij was trouwens in opvallend gezelschap, namelijk dat van Alaphilippe. Die had vandaag in de vroege vlucht gezeten, maar moest al heel vroeg lossen uit de kopgroep en later ook uit het peloton. Pijnlijk om zo’n grote renner zo te zien worstelen, zeker ook voor Diana, die hem als enige dit jaar nog gekozen heeft.

Ook de andere vroege vluchters waren echter vrij kansloos tegen het aanstormende peloton, zoals we vrijwel altijd zien in zo’n vlakke rit. Dat neemt niet weg dat het een enerverende massasprint was, waar er in het positioneren een aantal vreemde dingen gebeuren. Kooij leek perfect gepositioneerd te zitten, maar Bol stampte er zo’n snoeiharde versnelling uit dat hij alleen op kop kwam te rijden, een stukje los van de rest van het peloton. Even leek het alsof niet Kooij, maar ploeg- en landgenoot Bol ons chauvinistische hart sneller zou doen kloppen. Toen werd hij echter toch nog ruim op tijd geremonteerd door een andere verrassende man, Waerenskjold. Hij rijdt sowieso al een waanzinnig sterke Tour, waarin hij met de beste sprinters van de wereld kan wedijveren, en vandaag legde hij er ze allemaal op. Kooij wordt uiteindelijk nog 2e, voor Philipsen en de eveneens boven zichzelf uitstijgende Fretin. Philipsen werd overigens nog eventjes gediskwalificeerd, maar dit bleek later ongegrond, dus uiteindelijk werd dat teruggedraaid en eindigde hij gewoon als nummer 3.

Een paar verrassende namen dus voorin, maar één deelnemer had de hele top-4, en dat is… Jasper! Ik zinspeelde er gisteren al even op dat de sprints steeds een andere winnaar kenden in ons pooltje, en ook vandaag is dat dus weer het geval. Jasper haalt een ijzersterke score van 122 punten – zelfs al heeft hij buiten de top-4 niemand meer, hij houdt Steven en mij ruimschoots op achterstand (beiden 102). Steven doet vandaag wel weer goede zaken voor het klassement, door 8 punten uit te lopen op Aurel en 22 op Andreas – laatstgenoemde mist met name etappewinnaar Waerenskjold vandaag.

De dagwinst van Jasper katapulteert hem helemaal van plek 14 naar plek 10, een knappe prestatie. Hij staat daarmee ook nog maar 4 punten achter Diana, die van de bovenste 4 alleen Philipsen heeft en dus een moeizame dag kent. Jolan doet het dan beter en pikt haar plek in het linkerrijtje in, net achter de jojoënde Stephane, die ijzersterke bergritten combineert met zeer moeizame sprints. Bovenin zijn er verder geen verschuivingen, alleen Steven loopt zoals gezegd iets verder uit, terwijl onderin Jesse nu de rode lantaarn weer overneemt van Rutger.

Morgen gaan we wederom sprinten, althans, als iedereen eraan blijft hangen op dat klimmetje van de vierde categorie. Krijgen we weer een verrassende winnaar, of pakt Merlier zijn derde, of Kooij zijn tweede? Dat kunnen we morgen verder zien. Tot dan!

Zou het liggen aan die vreemde profielkaartjes die de Tourorganisatie heeft uitgezet, of aan de koersmentaliteit van Pogacar en zijn mannen? Waar ik vandaag voorzichtig rekening had gehouden met een groepje goed klimmende vluchters, wellicht een Pidcock of een Johannessen op basis van de laatste rit vóór de rustdag (voor Van der Poel was het sowieso te zwaar), hadden ze bij Emirates heel andere plannen. In het begin van de rit reed er echt nog wel een grote en interessante groep weg, zonder Pidcock of Johannessen maar met namen als Baudin, Healy, Tejada, Arensman, O’Connor, Plapp, Zimmermann, Izagirre en Gregoire, om er maar een paar te noemen die belangrijk kunnen zijn voor de Tour de Friends. Ze werden echter nog ruim voor de finale begon stuk voor stuk weer gegrepen, en met een uitgedund pelotonnetje voorop begonnen we aan de twee zwaarste beklimmingen van de dag.

De enige man die nog de wil én de benen had om een nieuwe zegetocht van Pogacar te voorkomen was Carapaz. Hij had duidelijk heel andere doelen dan een algemeen klassement; in de eerste week heeft hij zeker niet alles op alles gezet om zo min mogelijk tijd te verliezen, maar vandaag ging hij vol voor de bergpunten. Ergens mooi nieuws voor Martijn, Diana, Maarten en mij, die Carapaz als bolletjestrui hadden genoteerd. Het jammere daarin was wel dat hij net vóór de top van de Pertus werd bijgehaald door Pogacar, waardoor hij niet alleen de ritzege uit zijn hoofd kon zetten (dat was sowieso lastig geworden, maar dromen mag), maar ook de maximale score daar miste. Carapaz staat nu 3e in het bergklassement, ruim voor Evenepoel en Martinez, maar zijn achterstand op Pogacar is amper kleiner geworden. Hij werd nog wel 11e in de etappe-uitslag overigens, een handvol punten erbij voor de 12 deelnemers die hem hadden.

Achter Pogacar was het een slagveld. Met zijn versnelling draaide hij opvallend genoeg met name de nek om van zijn ploegmaat Del Toro, die zijn witte trui vandaag verspeelde aan Ayuso. Dat vindt vooral Rutger een erg leuk nieuwtje, die als enige Ayuso als witte trui voorspelde (de rest zei Seixas of Del Toro). Voor Martijn en Diana is de duikeling van Del Toro ook leuk nieuws, aangezien zij als enige twee spelers Del Toro missen in hun basisteam, en indirect is een zwakkere Del Toro ergens ook gunstig voor mij, want daardoor liep Emirates slechts 3 minuten in op Lidl-Trek voor het ploegenklassement (nog 24 minuten over). Verona fietste volle bak door om te consolideren voor Lidl-Trek, dat is wel interessant om te zien in dit kader.

Vingegaard voerde de achtervolging aan op de slotklim, maar moest dat op het einde bekopen. Hij lijkt momenteel niet alleen absoluut geen partij voor Pogacar, maar ook zeker nog in te halen voor de tweede plek. Hij verloor een handvol seconden op onder meer Evenepoel, die ook even kwetsbaar oogde maar behoorlijk recupereerde, en de Franse hoop Seixas, en eindigde zelfs nog achter Lipowitz, Ayuso en Skjelmose. Voor de rest zagen we een redelijk vergelijkbaar beeld met eerdere bergritten (was dit een bergrit? nou ja). De voornaamste verschillen waren dat Pidcock wat beter voor de dag kwam – misschien omdat de temperatuur eindelijk onder de 30 graden begon te zakken – en dat Piganzoli nu de voornaamste knecht voor Vingegaard lijkt te zijn in plaats van Kuss, gunstig voor Emma.

Logischerwijs doen ook dezelfde teams het goed in de Tour de Friends als in de vorige etappes waar de klassementsmannen het voor het zeggen hadden. Steven pakt vandaag zijn derde dagwinst, en daarmee de groene trui weer terug van Stephane. Aurel en Andreas verliezen slechts weinig terrein, allebei minder dan 10 punten achterstand, en ook Stephane doet goede zaken vandaag (ondanks het verlies van zijn groene trui). Daarnaast scoort Diana opmerkelijk hoog vandaag, zij profiteert maximaal van een sterkere Pidcock en een zwakkere Del Toro.

In het klassement zien we dat Aurel nu precies gelijk staat met William voor plek 3. Stephane is mij voorbij voor plek 5, terwijl Diana nu voor het eerst linkerrijtje staat (8e) door haar sterke dag en de vrije val van Fokke Jan, die lekker door blijft jojoën zonder HC-renners. Onderin is Emma voorbij Jasper voor plek 13, en Jesse gaat weer langs Rutger voor plek 15, zodat laatstgenoemde de rode lantaarn weer terug heeft. Hij zal toch onder meer moeten hopen op een sterke Ayuso om die punten voor de witte trui binnen te harken!

Morgen gaan we als het goed is weer eens sprinten. Met Fokke Jan, Andreas en Aurel hebben we drie verschillende winnaars gezien van de vorige drie sprintritten, dus het belooft ook morgen weer spannend te worden in de Tour de Friends. Wie gaat hem morgen pakken? En valt er voor de chauvinistische neutrale kijker nog wat te juichen, met Kooij die de zwaardere ritten heelhuids door is gekomen? Dat zien we allemaal morgen!

In het moderne wielrennen zijn zaken soms erg voorspelbaar geworden, en dus vraag je je wel eens af waarom je nog zo’n wielerliefhebber bent. Dan heb je even een rit als vandaag nodig. De etappe van vandaag was vanaf kilometer nul tot aan de finish continu spannend voor de ritoverwinning en bevatte diverse onverwachte wendingen, die op zo’n beetje alle klassementen invloed kunnen hebben. Een genot voor de neutrale fan, dat sowieso. En aangezien we de eerste rustdag bereikt hebben is het ook een mooi moment om de balans op te maken in al die klassementen.

Laten we beginnen met de strijd om de dagzege. Het is onbegonnen werk om alle renners op te noemen die tenminste geprobeerd hebben om in de vlucht van de dag te zitten, maar na heel erg veel mislukte pogingen reed er uiteindelijk een groepje weg van 15 renners. In het peloton gaven ze dat groepje bijzonder weinig ruimte, zodat ze alle zeilen bij moesten zetten om überhaupt de schamele anderhalve minuut bij elkaar te fietsen die ze maximaal kregen. Bovendien werd er zo hard gekoerst, ondanks alle opeenvolgende korte klimmetjes en de hitte, dat driekwart van het peloton op een gegeven moment op achterstand reed.

Vooraan bleken vier mannen een stukje sterker dan de concurrentie. De schifting werd gevoerd door Mathieu van der Poel, die ik gisteren al even noemde, maar niet per se in een positieve context. Ik moet vaker schrijven dat hij uit vorm is, want dan gaat hij altijd de dag daarna vliegen. De drie mannen die hem konden volgen waren Johannessen, Pidcock en Baudin, waaruit maar weer blijkt dat alleen de sterkste coureurs vandaag kans maakten op de zege.

Het was echter nog geen zekerheidje dat ze vooruit zouden blijven. In het peloton hielden ze de vlucht heel kort, met name bij Emirates, maar ook Ineos deed een duit in het zakje. Dat had te maken met Johannessen en Pidcock, die veel tijd hebben verloren in de Tourmalet-etappe, maar nog niet helemaal uitgeschakeld zijn voor een klassement als ze een keer wat goed kunnen maken in een rit als deze. Ineos probeerde Bernal te verdedigen, die anoniem maar toch redelijk sterk koerst tot nu toe, en tiende staat. Emirates was ook deels geïnteresseerd in het algemeen klassement, waar ze ook Del Toro zo hoog mogelijk in willen houden, maar ook deels in het ploegenklassement, waar ze nog 27 minuten moeten goedmaken op Lidl-Trek.

Lidl-Trek was intussen met twee mannen in de aanval geweest, Simmons en Gee, maar die konden allebei niet volgen toen Van der Poel aanviel in de kopgroep. Dus veranderden ze subiet het geweer van schouder om Pedersen te helpen. Hij had vanuit het peloton ook al de hele dag met een leeuwenhart gekoerst, eerst door de tussensprint licht heuvelop te winnen en de groene trui te verstevigen, en vervolgens door nog net de lastigere klimmetjes te overleven in de groep favorieten. Dat was extra indrukwekkend omdat dat pelotonnetje, als het al zo mocht heten, aan de finish nog maar uit een man of 30 bestond. Toen Simmons en Gee losten, bleek Pedersen nog over een derde plannetje te beschikken: hij wilde de ritzege en zette zijn mannen op kop om Ineos en Emirates te helpen de vlucht de nek om te draaien.

De vier mannen vooral bleven echter vol gas doorknallen, en het lukte Pedersen en de zijnen niet om ze in te rekenen. Er werd dus om gesprint vanuit de kopgroep, en Van der Poel bleek in die groep de sterkste. Hij blijft erg onvoorspelbaar in de Tour, maar heeft dit jaar dan toch zijn dag uitgekozen en was op die dag onverslaanbaar. Johannessen en Pidcock pakken een handvol seconden terug voor het klassement, inclusief nog wat bonificaties, want ze worden tweede en derde, voor Baudin. Pedersen verliest de eindsprint voor plek 5 nog van Ganna, ook opmerkelijk, die hebben we al een tijdje niet meer gezien in dit soort ritten.

Voor wie zijn deze ontwikkelingen het gunstigst in ons pooltje? Er is één speler die drie van de vier vluchters in zijn team had vandaag, en dat is Stephane. Baudin had hij niet, en Ganna ook niet, maar de spelers die een van die twee renners wél hebben (Jasper, Andreas, Martijn en Rutger) verliezen te veel op andere fronten; bovendien heeft Stephane ook nog de meeste renners in het groepje daarachter met klassementsrenners, waaronder de verrassende Benoot. Het is dus een ruime dagzege voor hem, zijn tweede. Door zijn tweede plek in etappe 1 neemt hij bovendien de groene trui over van Steven, die nog geen enkele keer tweede eindigde in een etappe-uitslag (wel heel vaak derde…).

Aurel en ik krijgen forse klappen vandaag, met allebei slechts één man in de vlucht en ook slechts vijf in de groep daarachter. Voor Aurel betekent dat dat hij William voorbij ziet gaan, en voor mij dat het podium definitief uit zicht verdwijnt en Martijn en Stephane nu eng dichtbij komen in de strijd om plek 5. Fokke Jan lijkt vooralsnog niet mee te doen om die strijd, met ook een magere dag – wel twee man in de vlucht maar vrijwel niemand daarachter. In het rechterrijtje doen Diana en Maarten goede zaken ten opzichte van Jolan, Stefan en Jasper – in de breedte een moeizame dag voor de hogeschool dus!

Nog even de klassementen dan. Pogacar gaat normaal de Tour winnen, dat dachten we letterlijk allemaal (Jolan vulde slechts per vergissing Evenepoel in…). Ook voor de bollen staat hij op pole position, dat hadden een heleboel spelers ook voorspeld. Pedersen heeft dus de beste papieren voor groen, dus voorlopig gunstig voor Martijn en Maarten. Voor mij persoonlijk is het ploegenklassement eigenlijk het meest spannend; ik voorspelde als enige Lidl-Trek, en die verdedigen nog altijd een ruime voorsprong op Emirates, al willen die er duidelijk wel werk van maken. Omdat bijna alle anderen Emirates zeiden, is dat een swing van 100 punten voor mij ten opzichte van de rest. Ook voor de rode lantaarn heb ik met Gradek momenteel goede papieren, want die staat van de door ons gekozen renners het laagst in het algemeen klassement en heeft op dit moment alleen de ongekozen Louvel achter zich. Bol en Merlier kunnen in principe nog wel gevaarlijk worden. Seixas, Ayuso en Del Toro houden elkaar in de houdgreep om de witte trui, dus daar valt nog weinig zinnigs over te zeggen. Tot slot is Emma de eerste wiens voorspelde rode rugnummer een dagprijs voor de strijdlust krijgt, namelijk Van der Poel, dus voorlopig heeft zij daarvoor de beste papieren.

Morgen is het rustdag, dus geen Tour de Friends! Dinsdag zijn we weer terug met etappe 10, een pittige heuvelrit met veel beklimmingen, nog iets steviger dan vandaag. Gaan de klassementsmannen het uitvechten, of wordt het toch een vlucht met sterke mannen, net als vandaag? We gaan het zien, graag tot dinsdag!

download de file:

Een vlakke rit op zaterdag, eigenlijk is dat ergens wel zonde. Veel mensen zijn vrij, maar meestal gebeurt er in de koers betrekkelijk weinig op zo’n dag. In dat kader mogen we Liam Slock wel dankbaar zijn, want hij maakte het zeker de laatste 50 kilometer zeker wel de moeite waard om even voor de buis te zitten. Hij was met twee medevluchters op pad, Guernalec en Otruba. Nu zijn dat zo ongeveer de twee matigste renners van het huidige Tourpeloton, dus op zich was het niet per se wonderlijk dat Slock het langste standhield vooraan. Wat wél wonderlijk was, was hoe diep de sprintersploegen moesten gaan om de eenzame Belg terug te pakken voor de finish. Het was oprecht even heel spannend, maar met nog 1,2 kilometer te gaan denderde de sneltrein over Slock heen. Ze Slockten hem op, zou je kunnen zeggen. En toen werd het toch gewoon een massasprint.

In die sprint stonden eindelijk alle grote namen op punt, het werd de verwachte en gedroomde koninklijke sprint. Geen valpartijen, geen afhakers, de vier beste pure sprinters – mannen die ook de sprintritten in België verdeelden in voorbereiding op de Tour – eindigden vandaag op de plekken 1 tot en met 4. Pedersen viel als enige grote naam enigszins tegen vandaag, al is zo’n biljartlaken ook net iets minder zijn ding natuurlijk – hij heeft echt wel een heuveltje nodig om te excelleren. Hij behoudt wel de groene trui, zij het nipt; Martijn en Maarten mogen hoop houden dat hij in Parijs het puntenklassement wint, maar dan moet hij echt gaan scoren in de overgangsritten die komen gaan.

Kijken we even naar de daguitslag. William is de enige speler die alle vier de topsprinters in zijn team heeft en komt daarmee op een vroege voorsprong. Hij wint de etappe echter niet, omdat hij van de nummers 5 tot en met 10 niemand heeft. Aurel en Andreas scoren uitstekend met de nummer 5, want dat is Bittner geworden. Omdat Aurel echter zowel Merlier als Girmay mist, wint hij vandaag de etappe ook niet. Nee, de winst is voor Andreas, die dankzij Merlier en Bittner ook Fokke Jan voorblijft vandaag. Beide spelers scoren goed met ereplaatsen van Kanter en Fretin (9e en 10e), en de paar sprokkelpuntjes van Godon, Wright en Bauhaus zijn voor Fokke Jan onvoldoende om te compenseren voor Bittner.

De oplettende volger ziet in het plaatje hierboven al wat opmerkelijks, want Steven heeft een zeldzame mindere dag. Weliswaar consolideert hij nog wat met Kanter en Waerenskjold, maar die twee zijn iets minder dan in de afgelopen sprints, en de goede scores van Bittner en Fretin kosten hem wel wat van zijn pluimen. Omdat ik ongeveer dezelfde sprinters heb als Steven (alleen de uitgevallen De Kleijn in plaats van Godon) heb ik ook geen fantastische dag. Hierdoor klimt Andreas naar plek 2 en is Steven zijn voorsprong op plek 2 voor het eerst in een aantal dagen weer onder de 50 punten gezakt. Ook Aurel en William (3e en 4e) komen dichter bij de koppositie. Verder naar achter maakt Fokke Jan weer een reuzensprong en staat nu 7e, Maarten zakt verder weg naar plek 13, en Rutger speelt de rode lantaarn kwijt door over Jesse heen te wippen.

Morgen wordt een interessante rit, met veel kleine heuveltjes en een finale met veel draaien en keren. Beslist niet geschikt voor een sprint, normaal gesproken voer voor een vluchtersgroep, al kan het ook zomaar zijn dat de klassementsploegen willen controleren en het voor de punchers wordt. Pogacar ruikt wellicht bloed nu hij zoveel beter is dan de rest, of andersom: de rest doet nog een wanhoopspoging om hem aan te vallen in de overgangsritten. Het is ook typisch een rit voor Mathieu van der Poel, behalve dat hij bijna altijd matig is in de Tour, maar wel iets voor zo’n type renner. Ik ben heel benieuwd, hopelijk jullie ook!

Download de file:

Die arme Torstein Traeen. Twee dagen geleden oreerde ik nog over zijn bijzondere prestatie vanuit de vroege vlucht in de recentste Vuelta, waar hij negende eindigde in het klassement. Mijn gedachte was: als hij in etappe 6 nu tot de top van de Tourmalet enigszins kan bijblijven, dan kan hij ook nu met zijn voorgift nog een rol gaan spelen in het klassement. Niet alleen mislukte dat faliekant, hij viel in de afdaling daarvan ook dusdanig hard dat hij niet eens meer van start gaat vandaag. Hersenschudding, dan houdt het wel op. Heel sneu voor hem en ook voor Rutger, die zijn ‘extra’ klassementsrenner zo meteen weer kwijt is. Hij had dat goed kunnen gebruiken om nog een sprongetje te maken, want voorlopig staat hij helaas laatste in het klassement.

Zonder Traeen, maar met de overige 176 renners gingen we vandaag van start voor een vlakke rit. Hij was nog een stukje vlakker dan etappe 5, zodat er nu écht geen twijfel over mogelijk was dat we een massasprint zouden gaan krijgen vandaag. Veistroffer deed nog wel een poging om het recordaantal vluchtkilometers verder aan te scherpen – waarschijnlijk denkt hij dat hij de Giro rijdt, waar dat daadwerkelijk een nevenklassement is – en Abrahamsen probeerde met een ploegmaat nog een late uitval, maar alles kwam weer bij elkaar en we gingen voor een koninklijke sprint. Ik was helaas net te laat thuis om die te aanschouwen, maar was wel benieuwd of Kooij voor zijn tweede zou kunnen gaan…

Ik moest helaas een flink eind omlaag scrollen om de naam van Kooij tegen te komen, want die werd slechts 23^e. Oei. Slecht gepositioneerd, heb ik begrepen. De etappezege ging vandaag naar die ándere topfavoriet, Merlier, die vandaag bewees dat hij zijn HC-status toch wel waard is. De snelste pure sprinter ter wereld deed zijn naam eer aan en liet iedereen zijn hielen zien. De verrassende Waerenskjold werd tweede, en dat is heel mooi nieuws voor Aurel, Steven, Jasper en mij, want door zijn C4-status zijn dat 43 heel fijne puntjes. Opmerkelijk is dat niemand van ons zowel Merlier als Waerenskjold heeft, waardoor er ook weer geen extreem hoge scores worden gehaald. Fokke Jan heeft ze zelfs geen van beiden, maar heeft wél de nummers 3 tot en met 6 en 8. Is dat genoeg voor een tweede sprintzege?

Het antwoord is nee! Waerenskjold haalt in zijn eentje meer punten dan Girmay, Godon en Wright bij elkaar, terwijl Bittner en Fretin elkaar met verre ereplaatsen in balans houden. Daardoor blijft Aurel uiteindelijk 5 punten voor Fokke Jan en pakt hij zijn eerste dagzege van deze Tour de Friends, met een score van 115. Steven doet opnieuw uitstekende zaken, hij heeft één puntje minder dan Fokke Jan en komt tot 109.

In het klassement zien we dat Aurel door zijn dagwinst de tweede plek overneemt van Andreas, die juist lichtjes tegenvallend scoort vandaag maar nog wel 3^e staat. Verder valt op dat Martijn een mooie sprong vooruit maakt, hij had Merlier plus nog een zwik ereplaatsen van mannen als Bauhaus, Ackermann en Turgis, en staat nu 6^e. Ook Fokke Jan en Jasper halen dus mooie scores en ontworstelen zich een beetje uit de achterhoede, ten koste van de onfortuinlijke Emma die zakt naar plek 14. Jesse heeft opnieuw heel weinig punten door zijn sprintertekort, hij houdt nog slechts 24 punten over op Rutger om de rode lantaarn.

Morgen hebben we een soortgelijke rit als vandaag. Geen noemenswaardige obstakels, normaal gesproken een sprint. Kan Kooij zichzelf nu beter positioneren en gaan voor nummer 2, of is Merlier te sterk, of gebeurt er nog iets anders? En wie leveren het meeste op voor ons pooltje, zijn dat wederom Kanter en Waerenskjold of zien we misschien nu andere C3- en C4-mannen vooraan? Dat zien we morgen, dus graag tot dan!

Download de file:

De etappe over de Aspin en de Tourmalet is vaak een toonaangevende of zelfs beslissende etappe, en dat was dit jaar niet anders. Weliswaar is het nog vroeg in de ronde, maar de voorspelde, maar daarom niet minder imposante raid van Pogacar legde het eindklassement eigenlijk al voor een groot deel in de plooi. Vingegaard knokte voor wat hij waard was, maar in de afdaling verloor hij al veel tijd en in het laatste stuk vals plat omhoog werd dat niet veel beter. Het lijkt erop dat nummer 5 voor de Sloveen al zo goed als binnen is, tenzij hij nog ziek wordt of valt, maar laten we dat niet hopen.

Ons pooltje is gelukkig nog wel een stuk interessanter. Laten we beginnen bij de uitvallers, want daar waren er vier van te betreuren vandaag, waarvan er drie impact hebben op ons pooltje (Van Lerberghe had niemand). Molenaar stapte na zijn val van gisteren niet meer op, en al vrij snel in de rit kwam De Kleijn daarbij, hij leek de afgelopen dagen al hopeloos uit vorm en staakte vandaag zijn dagelijkse strijd tegen de tijdslimiet. Uijtdebroeks vond het ook mooi geweest, met koorts fietsen is al niet prettig en zeker niet als het buiten dik boven de 30 graden is. Dit drietal zorgt voor een pijnlijke dag voor Jasper, die ze als enige alle drie in zijn team had en nu nog slechts 17 man in koers heeft. Ook voor mij waren het pijnlijke ontwikkelingen, met twee van de drie raak (alleen Molenaar niet). Emma, Martijn, Steven, Rutger, Aurel en Maarten schrijven één uitvaller bij.

Dan even de klassementsrenners die vandaag wat tegenvielen. Uit categorie 1 zijn dat Pidcock en Johannessen, en uit categorie 2 Carapaz. Zij stonden nog behoorlijk kort, maar verloren vandaag veel tijd (de eerstgenoemde twee leveren nog wel een paar puntjes op). Van Eetvelt en Van Wilder verloren ook tijd, al is het hen iets minder aan te rekenen vanuit hun C3/C4-status. Arensman deed het nog minder, al is hij natuurlijk ook gevallen en kwam hij bovendien niet per se als klassementsrenner naar de Tour (maar dat kun je ook van Carapaz zeggen).

Wie waren er wél verrassend goed? Skjelmose, Martinez en Kuss waren de renners uit de top-10 die lager waren ingeschaald dan categorie 1. Vooral van Kuss is dat opvallend, want de laatste jaren wekten Piganzoli en Jorgenson vaak een sterkere indruk als helpers van Vingegaard, maar Kuss lijkt nu toch ineens weer de tweede man van die ploeg te zijn, zoals hij dat ook in het verleden vaak was. Verder eindigden toch vooral de verwachte namen vooraan: de 4 klimmers van de buitencategorie, aangevuld met Del Toro, Ayuso en Lipowitz. Lipowitz leek onderweg iets sterker dan Evenepoel (en lag een beetje met hem in de clinch na afloop), maar laatstgenoemde eindigt uiteindelijk korter in de daguitslag.

Als je kijkt naar de 10 mannen vooraan is er één deelnemer aan het pooltje die een score van 9 uit 10 haalt, en dat is onze debutant Stephane! Hij heeft duidelijk wat geleerd van zijn collega en naamgenoot, en komt vandaag tot 142 punten. Ook heel goede zaken doet Andreas, die de hele top-8 in zijn team heeft (als enige), hij haalt 129 punten. Hij stijgt door zijn goede dag naar plek 2, en loopt 5 punten in op Steven, die nog altijd aan de leiding gaat. Het is echter zeker nog geen gelopen race bij ons, want opmerkelijk is dat Andreas zowel gisteren als vandaag een paar puntjes pakt op Steven, dus hij kan het zowel in de sprint als in de bergen. Wordt Andreas de belangrijkste uitdager van Steven om een hattrick van zijn kant te voorkomen? Wie weet… Voor mij was het in ieder geval zoals verwacht een erg magere dag, ik zak van plek 2 naar 5. William consolideert weer heel degelijk en blijft nog altijd 3e, al staat Aurel nu wel vlak achter hem. Stephane klimt met zijn dagwinst naar plek 6.

Morgen en overmorgen hebben we normaal gesproken tweemaal een sprint, eindelijk even adempauze voor de wat minder klimmende renners én teams onder ons. Kan Fokke Jan opnieuw een dagzege pakken, kan Andreas verder inlopen op Steven, en gebeuren er nog meer interessante dingen in de Tour de Friends? Dat zien we allemaal morgen. Tot dan!

Download de file:

Vandaag was de eerste vlakke rit van de Tour, wat eigenlijk rijkelijk laat is als je het vergelijkt met andere jaren. Op zich is dat wel te begrijpen, want het kijken van dit soort vlakke ritten is voor de eerste driekwart van de koers ongeveer even boeiend als het kijken naar groeiend gras. Dat vinden de parcoursbouwers zelf ook, dus proberen ze dat op slimme wijze te tackelen. Vorig jaar hadden ze gewoon heel weinig vlakke ritten, dit jaar hebben ze eerst een paar stevige heuvelritten in het parcours gelegd zodat de sprinters al moe zijn bij hun eerste kans. Helaas was desondanks ook vandaag weer een beetje een gaapfestijn, met alleen de eenzame vluchter Veistroffer die er nog iets van wilde maken onderweg. Dapper, maar een kansloze missie.

Het geeft me wel de gelegenheid om een paar hiaten van gisteren weg te werken, want er gebeurden nog een paar dingen die ik nog niet besproken heb. Dan gaat het met name om de klassementen in de Tour. Torstein Traeen eindigde enigszins onder de radar als 8^e in het etappe-overzicht en scoorde voor Rutger, die hem als unieke renner heeft, 22 punten. Omdat hij geen andere renners had leverde dat geen imposante totaalscore op, maar interessant voor hem is wél dat Traeen nu de gele trui heeft, met een slordige 8 minuten op Pogacar en Vingegaard. Hij flikte dit kunstje vorig jaar in de Vuelta ook al eens, en werd uiteindelijk 9^e in het eindklassement. Je zou kunnen zeggen dat Rutger er door deze coupe ineens een extra klassementsrenner bij heeft – hij zal de Tour normaliter niet winnen, maar kan zomaar in de top 10 blijven staan.

De andere klassementen leveren natuurlijk geen punten op voor ons basisteam, maar wel voor onze truivoorspellingen. In dat kader is het imposante rijden van Lidl-Trek op twee vlakken interessant voor de Tour de Friends. Allereerst laat Pedersen zien dat hij serieus werk wil maken van de groene trui, en beslist bereid is om de boel met de hele ploeg op de spits te drijven in heuvelritten zoals die van gisteren. Martijn en Maarten zullen daar wel enthousiast over zijn, aangezien zij Pedersen als groene trui hadden voorspeld. Het sterke rijden van de ploeg heeft ze ook een flinke voorsprong op Emirates en Visma opgeleverd in het ploegenklassement, en dat is dan weer interessant voor mij, aangezien ik Lidl-Trek daar als winnaars had ingevuld (en de rest een van de twee zojuist genoemde ploegen). Wellicht zijn ze van plan dat te consolideren.

Over de andere klassementen valt nog weinig zinnigs te zeggen, dus laten we toch maar eens de finale van vandaag bespreken. Het was niet helemaal biljartlakenvlak, dus probeerden een paar coureurs zo rond de enige gecategoriseerde beklimming van de dag nog een wonder te verrichten met een late uitval, maar Asgreen, Wright en Valentin Paret-Peintre kwamen niet heel ver. Dat was jammer voor met name Fokke Jan, die laatstgenoemde twee renners heeft, en voor Jesse die alleen de Fransman heeft. Uiteindelijk gingen we toch sprinten, maar in ieder geval niet met De Kleijn, die totaal uit vorm lijkt te zijn en alweer als laatste finisht vandaag. Tenzij er nog een wonder gebeurt zal hij deze Tour geen punten geven aan Emma, Martijn, Jasper en mij.

Martijn, Maarten en William haalden ook geen punten met Matthews vandaag, want die was betrokken bij een valpartij op 6 km. Die valpartij zorgde ervoor dat alle klassementsrenners gehinderd werden, maar omdat ze allemaal achter de breuk zaten levert het geen tijdverlies op. Alleen Van Eetvelt zat nog verder naar achteren en verliest een handvol seconden. De etappe werd uiteindelijk gewonnen door Kooij, die zeer sterk en dominant iedereen de hielen liet zien. Kanter werd verrassend tweede, voor Merlier. De top-10 bestaat verder uit weinig verrassende namen. Wat betekent dat voor ons pooltje?

We zien een interessante etappewinnaar in de Tour de Friends, namelijk Fokke Jan! Hij had het de eerste 3 dagen van ons pooltje (dus de eerste 4 van de Tour) erg zwaar door zijn zelfgekozen uitdaging om alle HC-renners over te slaan, en stond ruim laatste. Maar omdat hij qua sprinters alleen Merlier hoefde over te slaan, en daarbuiten meer dan genoeg goede sprinters wél had – waaronder Kooij, Kanter en de verrassend sterke Fretin, die met zijn C4-status 8e werd – pakt hij dus vandaag de dagzege. Andreas heeft als enige de hele top-3, maar mist ten opzichte van Fokke Jan Girmay, Godon en Bauhaus, zodat hij 3 puntjes achter Fokke Jan eindigt. Steven doet in de schaduw van de twee sprintspecialisten weer uitstekende zaken voor het klassement met een heel nette score van 112, 9 punten achter Fokke Jan.

In het klassement zien we nu dat Maarten, Stephane en vooral Jesse helemaal wegzakken, zij hadden vooral sterk gefocust op klassementsrenners en/of vluchters, veel minder op de sprint. Ritten als deze zullen dus een aderlating voor ze worden, zo lijkt het voorlopig. Naast Steven ben ik degene die daar het meest van profiteert, met een solide 104 punten sta ik nu voor het eerst sinds deze website bestaat virtueel podium (hèhè!). William heeft ook aardig geconsolideerd en behoudt zijn 3e plek, al hijgt Andreas met zijn sterke sprintersgilde nu wel in zijn nek. Hij heeft de vieze smaak van de nulscore van gisteren in ieder geval dubbel en dwars weggepoetst! Dat geldt ook voor de net-niet-nulscore van Aurel, die stijgt naar plek 5.

Morgen hebben we een pittige bergetappe voor de boeg. De etappe die daar nog het meest mee te vergelijken is was rit 3, dus mijn vrees is wel dat die virtuele podiumplek van mij geen lang leven is beschoren – als we de scores van etappe 3 bij de huidige tussenstanden zouden optellen staat William virtueel 2e, net voor Andreas en Aurel. Maar wellicht gebeurt er iets verrassends, zoals een vroege vlucht die het haalt of renners die totaal door het ijs zakken of juist uit de as herrijzen. We gaan het allemaal zien. Graag tot morgen!

Download de file:

De rit van vandaag bevatte eigenlijk twee scenario’s door elkaar. Ik stelde namelijk gisteren al even de vraag: gaat etappe 4 een prooi zijn voor de vroege vluchters of voor de beter klimmende sprinters? Het antwoord was uiteindelijk allebei, want die beter klimmende sprinters kozen vandaag gezamenlijk het hazenpad. Diverse plukjes renners demarreerden na elkaar in de openingsfase, en uiteindelijk leidde dat tot een kopgroep van 34 man. Een behoorlijk omvangrijke kopgroep dus, dat hebben we toch al een tijd niet meer gezien in de Tour voor mijn gevoel (omwille van de tijd laat ik de factcheck wanneer de laatste keer was even aan iemand anders).

Bij die 34 zaten in totaal 12 renners met enige impact op de Tour de Friends. Ik had vanmiddag al even een vluchtige inventarisatie gemaakt wie van ons er mogelijkerwijs de beste zaken zou doen als de groep vooruit zou blijven, en kwam tot de conclusie dat niemand meer dan 5 renners voorin had. Jesse stond er halverwege de koers het gunstigst voor, met voorin Philipsen, Gregoire, Izagirre, Vacek en Castrillo. Andreas stond er het slechtst voor, met uitsluitend Philipsen. Het was echter in die fase nog geen voldongen feit dát de groep vooruit zou blijven, want Politt bleef maar rammen op kop van het peloton en hield het gat heel lang op ongeveer 3 minuten. Pogacar zou toch niet nóg een potentiële vluchtersrit in willen pikken voor zichzelf?

Op een gegeven moment gaven de heren van Emirates de achtervolging echter toch op, en schoot de voorsprong omhoog van 3 naar 6 minuten. Toen was duidelijk dat het inderdaad voor de groep van 34 zou zijn. Rond diezelfde tijd verloren we Philipsen en Girmay in de kopgroep, zij vonden het na de tussensprint wel mooi geweest – kennelijk hadden ze onvoldoende fiducie in hun klimcapaciteiten om te overleven tot aan de finale. Ze zakten langzaam terug in het peloton, zodat er nog 32 overbleven (waarvan nog 4 voor Jesse en 0 voor Andreas, alle overige spelers hadden er tussen de 1 en 3).

Met nog 80 kilometer te gaan ontsnapte Vacek samen met Tratnik uit het peloton. Even mochten Fokke Jan, Emma, William, Jesse en ik dromen van een etappezege van de jonge Tsjech, wat ons al 40 punten zou opleveren voor hem alleen. Vacek en Tratnik kregen een minuutje, maar bleven niet weg. Het hielp niet dat Vacek zelf op een gegeven moment weigerde om mee te draaien, waarschijnlijk omdat ze allang bedacht hadden bij Lidl-Trek dat het scenario heel gunstig aan het uitpakken was voor Pedersen. Zeker nadat de enige andere goede sprinter, Matthews, niet meer in de uitgedunde eerste groep van 10 bleek te zitten.

De etappezege ging uiteindelijk inderdaad met overmacht naar Pedersen. Het knechtenwerk van Vacek was een beetje zuur voor de vijf spelers met hem in het team, want daardoor eindigde hij als laatste van die groep van 10, maar dat zijn toch nog wel wát puntjes. William en ik hadden óók Pedersen, dat was nog wel een troost voor ons tweeën, daardoor deden we alsnog geen slechte zaken. De dagwinst gaat echter naar Martijn, die naast Pedersen en Matthews (11e) ook nog wat punten haalt met Vauquelin (6e), die zich vandaag enigszins revancheert voor zijn slechte start van de Tour. Zijn klassement is om zeep, maar als aanvaller kan hij Martijn en ook Jolan toch nog wat punten opleveren. Jesse is uiteindelijk slechts 4e in de rituitslag, mede omdat Izagirre (20e) en Gregoire (22e) enigszins tegenvallen uiteindelijk. Die 20e plaats van Izagirre voorkomt overigens een nulscore van Aurel, want daarmee haalt hij precies één puntje, en dat is één puntje meer dan de onfortuinlijke Andreas, die dus niemand had voorin.

Lage scores dus vandaag, dat zien we vaker in van die vluchtersritten met veel C4-mannen voorin. Het klassement schuift een beetje door elkaar, de verschillen zijn nog niet enorm. Steven blijft bovenaan, hij zal even nagelbijtend naar de tv hebben gekeken met alleen Pedersen in de eerste groep, maar hij consolideert uiteindelijk mooi met toch nog 25 punten. Maarten loopt 10 puntjes in en blijft tweede, William staat door zijn nette score vandaag nu derde. Ook Jesse, Martijn en ik schuiven een paar plekjes omhoog.

Morgen gaan we dan eindelijk een onvervalste sprint krijgen! Tenminste, als er geen onverwachte vluchters wegblijven of andere gekke dingen gebeuren. Laten we in ieder geval hopen op een eerlijke finale met zo min mogelijke valpartijen. Alle sprinters waren vandaag in ieder geval op tijd binnen; alleen de relatief onbekende Australiër Kelland O’Brien kwam buiten tijd en moet naar huis, maar dat heeft op ons pooltje verder geen impact. Morgen zijn ze aan zet. Veel succes voor hen én voor ons, en graag weer tot morgen!

Download de file:

De etappe vandaag voerde van Spanje naar Frankrijk, waar de Tour dus zou aankomen in haar thuisland. Het was een Pyreneeënrit, met niet de allerzwaarste beklimmingen maar ook eigenlijk zelden echt vlak, en het was bovendien zwaar vanwege de hitte die nog altijd de regio beheerst. Nog niet vaak waren de eerste drie ritten van de Tour zo’n slijtageslag, en met name sprinters, gevallen en zieke renners hadden het bijzonder zwaar vandaag. Over gevallenen gesproken, daar kwamen er vandaag nog een paar bij, met onder meer Arensman en Vacek, maar ze kwamen er zo op het eerste gezicht nog redelijk ongeschonden uit.

Minder ongeschonden uit de strijd kwam Arnaud de Lie. Hij was niet gevallen, maar wel ziek, zwak en misselijk, opmerkelijk genoeg net als in de Giro. Hij leek de eerste twee dagen al in dramatische vorm, en vandaag voerde hij een eenzame strijd tegen de tijdslimiet. Die gaf hij op toen eenmaal duidelijk werd dat hij niet meer tijdig kon binnenkomen, en dat maakt de eerste DNF die impact heeft op ons pooltje. Andreas en Rutger hadden hem in hun team en moeten verder met 19 renners. Ook voor Arvid de Kleijn, die niet ziek was maar gewoon totaal niet kan klimmen, was het nog even spannend, maar het lukt hem uiteindelijk om de tijdslimiet te halen. Met de flashbacks naar Kenny van Hummel in 2009 in het achterhoofd is het de hoop voor Emma, Martijn, Jasper en ondergetekende dat hij morgen aardig doorkomt en daarna nog wat moois kan laten zien in de sprints, die dan eindelijk op hem én de andere rappe mannen wachten.

Wie waren er dan wél goed vandaag? In ieder geval een flinke handvol vluchters, want er vertrok een groep van 19 die maximaal 3 minuten kreeg. Uit die groep van 19 ontsnapte in een later stadium een kleiner groepje van 6, met Baudin als interessantste naam voor ons pooltje. Jasper en Andreas zullen stiekem gehoopt hebben dat de winnaar van de openingsrit van de niet-Dauphiné (dat klinkt leuker dan Tour Auvergne-Rhone-Alpes of iets van die aard) ook hier een mokerslag kon uitdelen, maar Visma en Emirates wilden dat het vandaag weer voor de klassementsmannen zou zijn, en zo geschiedde.

De sterkste vandaag was Pogacar, die zaterdag de winst aan Visma moest laten en gisteren ploeggenoot Del Toro voor liet gaan, maar nu dan toch orde op zaken stelt en ook – zij het zeer nipt, op minder dan een seconde – de gele trui overneemt van Vingegaard. Verder zagen we voor een aanzienlijk deel dezelfde namen in de top-20 als gisteren, maar wel in een wat andere volgorde en met een paar grote verschillen. Gregoire en Foss hadden vandaag geen goede dag en vielen weg uit de top van het klassement, waar Benoot, Arensman en Piganzoli vandaag juist voor het eerst wat puntjes opleverden (dat geldt ook voor Jegat en Bernal, maar die heeft niemand).

Het is dan ook niet verwonderlijk dat we ongeveer eenzelfde beeld zien als gisteren. Steven pakt opnieuw de dagzege, met ditmaal een wat ruimere voorsprong op de rest. Hij heeft maar liefst 9 van de eerste 10 renners, een beeld dat we ook vorig jaar vaak zagen, al blijven de astronomische dagscores van vorig jaar wel ruim uit het zicht omdat het veelal om HC- en C1-renners gaat. Maarten blijft nog het dichtst in de buurt (137 tegen Stevens 145); hij mist weliswaar Johannessen en Evenepoel, maar heeft wel (als enige naast Rutger) de verrassende Van Eetvelt, die 6e wordt vandaag en een ‘clean sweep’ van Steven voorkomt. Ook Aurel doet het netjes vandaag en wordt 3e, zowel in de daguitslag als in het voorlopige tussenklassement.

De veelvraten van de twee grote ploegen hebben nog nauwelijks ruimte gegeven aan de concurrentie, maar morgen vindt wellicht een wat ander koersverloop plaats, want de finale is dan wel echt te vlak om winst voor Pogacar of Vingegaard mogelijk te maken. In de laatste 5 kilometer loopt de weg zelfs nog in iets dalende lijn. Onderweg vinden we wél genoeg heuvels, dus zijn er eigenlijk twee scenario’s mogelijk: toch ditmaal wél een succesvolle vluchtersgroep, of wellicht een sprint van een uitgedund peloton. De beter klimmende sprinters, types als Pedersen, hebben wellicht baat bij het in handen nemen van de koers zodat ze een mooie gelegenheid hebben om een rit te pakken of een slag te slaan voor de groene trui. Wat het precies gaat worden, dat zien we morgen. A demain!

Download de file:

Het openingsweekend van de Tour de France zit erop, en daarmee is dan toch ook eindelijk de Tour de Friends van 2026 onderweg! Voor de mensen die het nog niet gezien hadden, ziehier de blogpost over alle deelnemers aan ons pooltje van dit jaar en hun teams. Daarnaast heb ik voor we inhoudelijk op de zaken ingaan even een kleine huishoudelijke mededeling. Jullie zullen merken dat de updates dit jaar niet onmiddellijk na de etappe kunnen worden getypt en geüpload, dat heeft natuurlijk alles te maken met de gezinsuitbreiding van onze kant. Gezien het tussen 5 en 7 veelal spitsuur is met eten en slapen, verwacht ik dat de meeste etappeverslagen niet vroeger dan een uurtje of 8 in de avond online staan. Alvast dank voor het begrip!

Dan even de sportieve update, want daar doen we het nu eenmaal allemaal voor. We beginnen daarbij toch even met de ploegentijdrit. Zoals verteld telt die in principe nog niet mee voor de Tour de Friends, maar dat wil niet zeggen dat er niets belangrijks gebeurde of dat er niet indirect invloed uitgeoefend kan worden op het wel en wee van onze teams. We hebben namelijk alvast een eerste clash tussen de klassementsmannen kunnen meekrijgen, en die werd gewonnen door Vingegaard. Hij pakte alvast een handjevol seconden op Pogacar en nog wat meer tijd op de overige favorieten, dat was wel interessant om te zien. Rutger en Fokke Jan, die Vingegaard niet hebben, zullen dat wat minder leuk hebben gevonden. Andere klimmers of klassementsrenners die verrassend sterk voor de dag kwamen waren Piganzoli (gunstig voor Emma), Tiberi (gunstig voor Martijn en Maarten) en Riccitello (gunstig voor Jesse en Steven). Dit alles levert dus nog niemand punten op, maar geeft een voorzichtige indicatie voor hun ambities en capaciteiten. Tegenvallend waren vooral Uijtdebroeks (kramp) en Vauquelin (materiaalpech). Daarnaast waren er nog een paar valpartijen, maar daar waren veelal niet de allergrootste namen bij betrokken, al stapte Mohoric wel in het verband op de fiets vandaag. Berthet is wel al naar huis, maar die heeft niemand van ons.

Vandaag was dan de eerste rit in lijn aan de beurt, en dus ook de eerste rit die ons van de nul af kon helpen! En eerlijk is eerlijk, dat hebben we allemaal met verve gedaan, want iedereen had maar liefst 7 of meer renners bij de eerste 20. Goede prestaties in de breedte dus. En dat terwijl de rit nog enigszins in mineur begon, met al in de openingsfase een val waar onder meer Van Gils en Girmay bij betrokken waren. Zij konden echter zonder al te zware blessures hun weg vervolgen, en nadat de vroege vlucht was ingelopen maakten de beste klimmers van deze Tour in de heuvelachtige finale er een slijtageslag van.

Er was nog even de hoop op een spectaculaire aanval van Pogacar of van iemand anders – de Nederlanders hoopten wellicht nog op Van der Poel, maar voor hem was de finale net te pittig – maar uiteindelijk werd het een sprintje heuvelop van een uitgedunde groep. Dat die groep al stevig uitgedund was, bleek uit de namen die er níet meer bij zaten. Een bloemlezing: O’Connor, Guillaume Martin, Gee, Jorgenson, Vauquelin (net als gisteren), Tiberi en Riccitello (in tegenstelling tot gisteren) verloren al ruim 5 minuten en gaan het erg lastig krijgen om nog een goed klassement neer te zetten.

Skjelmose zat er nog wel bij. Hij plaatste in volle finale nog een demarrage, maar bleek te vroeg op kop te zijn gekomen om het goed af te kunnen maken. Hij eindigde nog wel als 5e, alsnog een mooie prestatie en een slootje punten voor Andreas, Aurel en Rutger. In de allerlaatste bocht zeilde Del Toro echter kunstig om Skjelmose heen, en daarna trok hij door in de laatste rechte lijn omhoog naar de finish. Pogacar kwam op zijn wiel, keek achterom, zag dat Evenepoel en Vingegaard het niet meer gingen halen om hem terug te pakken, en hield bewust iets in om zijn ploeggenoot te laten winnen. De eerste etappezege van Del Toro is een feit! Martijn en Diana zullen dat niet leuk hebben gevonden, want zij hebben als enige twee spelers de Mexicaan links laten liggen.

Andreas had als enige de hele top-5 van de daguitslag in de gelederen en leek dus even af te stevenen op de winst. Maar wacht, zei ik ‘stevenen’? Ik bedoelde natuurlijk eigenlijk ‘Steven en Stephane’, want die eindigen nog gelijk óf zelfs boven Andreas. Stephane mist Skjelmose in zijn team, maar heeft wel onder meer Tobias Johannessen, Martinez en Pidcock om wat puntjes in te lopen op Andreas. Ze eindigen allebei op 128 punten. Het is echter Steven die zijn ijzersterke lijn van de afgelopen twee jaar voortzet en de eerste dagzege van dit jaar in de wacht sleept, met 137 punten. Ten opzichte van Stephane mist hij Martinez, maar sprokkelt hij nog wat met Van Wilder, Carapaz en Uijtdebroeks, die iets beter voor de dag kwam dan gisteren.

De verschillen zijn echter nog niet groot, want de nummer 4 tot en met 8 staan ook allemaal nog binnen de 15 punten van Steven. De eerste slag is dus weliswaar voor de regerend kampioen, maar er kunnen zeker nog geen vroege conclusies getrokken worden over het verdere verloop van de Tour de Friends. De meeste spelers staan nog binnen schootsafstand, de enige wat grotere verschillen (>30 punten) zijn ontstaan met de spelers die Del Toro misten (Diana en Martijn) of in algemene zin wat meer hebben gegokt op C3- en C4-renners, die pas in de vluchtersritten waarschijnlijk meer gaan scoren (Rutger, Fokke Jan en Jasper).

In de breedte dus nette scores, goed werk allen! Laten we die lijn doorzetten in de volgende etappe, die opnieuw heuvelachtig is en een lastige finale kent. Zouden er grotere verschillen kunnen ontstaan tussen de grote namen, of zouden er vluchters voorop kunnen blijven, of misschien wel allebei? Dat zien we morgen. Graag tot dan!

Download de file hier: