Een opvallend gegeven over de Tour van dit jaar is dat er tot op heden relatief weinig valpartijen te melden waren. Natuurlijk, er waren hier en daar wat incidenten, onder andere het uitvallen van Molenaar na zijn aanvallende openingsfase van de Tour, en ook de aftocht van Traeen in zijn gele trui. Maar echt massale valpartijen waar het halve peloton tegen de vlakte ging hadden we gelukkig nog niet gezien. Dit is deels te danken aan een nieuwe mentaliteit bij klassementsploegen, die niet meer koste wat kost van voren willen zitten en vrij gedwee achterin het peloton hangen als ze niet meedoen om de ritzege. Vandaag in de laatste echt pure vlakke rit ging het echter tóch nog mis. Een aantal kanshebbers op een mooie eindklassering in de massasprint lagen erbij, met als voornaamste slachtoffer de verrassende winnaar van gisteren, Waerenskjold. Ook Godon en Bittner kwakten tegen het asfalt en kwamen dus vandaag in de finale niet meer aan sprinten toe. Gaviria en Berckmoes verging het overigens nog slechter, zij stappen morgen niet meer op de fiets, maar dat heeft verder geen impact op de Tour de Friends.
Nog voor die finale van start ging hadden we al wel wat schermutselingen gezien van renners die sowieso niet van plan waren om het op een sprint aan te laten komen. We hadden natuurlijk de onvermijdelijke solo van Veistroffer, maar hij was zeker niet de enige die aanviel vandaag. Caruso, Costiou en Vercher hielden de supervluchter Veistroffer gezelschap in de eerste helft van de rit, maar ook later in de finale gebeurde er van alles. Een groep van 17 met voor ons pooltje gevaarlijke mannen als Vacek, Ganna, Schmid en Wright probeerde namelijk uit alle macht om de sprinters te ontregelen. Ze slaagden echter niet in hun opzet en dus werd het toch gewoon een massasprint, zij het dus met een wat kleiner peloton door alle valpartijen.
In die sprint voltooide Merlier zijn hattrick, hij was opnieuw de sterkste vandaag en verwees een lichtjes gefrustreerde Kooij naar plek 2. Philipsen en Girmay werden 3e en 4e, en dus keken we voorzichtig naar William als potentiële dagwinnaar in de Tour de Friends, want hij had als enige de hele top-4. Het lukt hem echter niet om de dagwinst over de streep te trekken, want verderop in de top-10 vinden we Fretin en Kanter, die beiden vanuit lagere categorieën (C4 en C3 respectievelijk) een uitmuntende Tour rijden en veel punten opleveren voor Andreas en Fokke Jan. De dagzege gaat uiteindelijk naar laatstgenoemde, die met een verre ereplaats van Wright (ondanks zijn vluchtpoging!) Andreas nipt voor blijft met 118 punten tegen 115
De afwezigheid van Waerenskjold bovenin maakt dat we een totaal ander beeld zien dan gisteren. Waar gisteren Steven weer een goede zaak deed voor het algemeen klassement, moet hij vandaag juist een bittere pil slikken doordat hij Andreas maar liefst 44 punten in ziet lopen. Ook Aurel deed het gisteren uitstekend en vandaag juist zeer pover, met slechts 59 punten verliest hij voorlopig zijn virtuele podiumplek weer aan William. Fokke Jan, de jojo van dienst, maakt logischerwijs weer een flinke sprong omhoog door zijn dagzege, helemaal naar plek 7. Verder naar beneden zijn er verder geen verschuivingen.
Het lijkt erop dat we voorlopig, en misschien wel voor de rest van de Tour, even klaar zijn met sprinten! Met ingang van morgen staan er langzaam maar zeker weer pittigere beklimmingen op het programma. De rit van morgen specifiek gaat wel over één enkele beklimming, die een klein stukje van de finish af ligt, dus dat is normaal voer voor een grote vluchtersgroep (al weet je met die gasten van Emirates maar nooit…). Wie gaat maximaal profiteren van het wat onvoorspelbaardere koersverloop? Dat zien we morgen, dus graag tot dan!