Wanneer is iets nog een kopgroep en wanneer is het het eerste peloton? Dat soort filosofische vragen mogen wij koersvolgers onszelf vandaag stellen, als we het verloop van de etappe van vandaag bespreken. Dat vluchters een grote kans zouden maken als ze met het mes tussen de tanden erin zouden vliegen stond al een beetje in de sterren geschreven, maar het leek vandaag wel alsof bijna iedereen het wilde proberen. Nou ja, één iemand die het niet wilde proberen was in ieder geval Frits Biesterbos, want die is naar huis. Waarom weet ik ook niet exact, de ploegleiding vond het wel mooi geweest, of zo? In ieder geval noteert Jasper een vierde uitvaller, hij moet door met 16 renners in de Tour de Friends. Emma verliest ook haar rode lantaarn, al wordt dat normaal gesproken toch al een titanenstrijd tussen Gradek (op dit moment laatste!) en Bol (op dit moment voorlaatste!).
Hoe dan ook, we hadden dus een gigantische kopgroep. Ik geloof dat het er maximaal 56 of 57 waren, al is het een beetje een wirwar geweest met verschillende groepjes die samensmolten en waaruit vervolgens weer langzamerhand renners gingen lossen. Zelfs bij Emirates deden ze geen moeite om te controleren, integendeel, ze stuurden zelf met McNulty en Wellens twee mannen mee. Lidl-Trek miste aanvankelijk totaal de slag; ze kregen uiteindelijk wel Pedersen nog mee met een achtervolgende groep die zijn groene trui nog kon verdedigen bij de tussensprint, maar ze verliezen wel een groot deel van hun voorsprong in het ploegenklassement. Vervelend voor hen en ook voor mij, want die 50 punten heb ik erg hard nodig.
Wie zaten er naast de genoemde renners nog meer voorin? Eerst even de mannen die het níet zo goed deden. Alaphilippe probeerde het wel, maar was al heel snel weer gezien, nog altijd een schim van zijn vroegere zelf. Wright zat ook een tijdje voorin maar eindigt uiteindelijk ook in de achterhoede, hij lijkt alleen in de sprints nuttig te zijn geweest dit jaar. Philipsen, Pedersen en Girmay deden alleen mee aan de tussensprint, maar kwamen in de finale niet meer voor. Gregoire, Mohoric en Healy losten ook al vroeg, grote namen die helaas totaal uit vorm lijken te zijn dit jaar. In totaal elf renners die zijn gekozen in de Tour de Friends eindigden wél bij de bovenste twintig. Laten we voor de grap eens onderaan beginnen.
Cort, O’Connor en Izagirre eindigen op de plekken 18, 19 en 20, alleen een beetje sprokkelwerk dus. Vanaf Hirschi wordt het al wat interessanter, ook door zijn C4-status; 10 punten voor Rutger en Jasper voor de vijftiende plek. Matthews rijdt voor zijn doen een heel aparte Tour, je ziet hem helemaal niet als sprinter maar wel al een paar keer kort in de vlucht, 8 punten voor Martijn, Maarten en Emma. Plapp, die niet als een erg collegiaal wielrenner bekend staat, probeerde een paar keer concurrenten én ploeggenoten te slim af te zijn met een aanval, maar strandde op plaats 10; toch nog 15 punten voor Fokke Jan. Vauquelin begint langzaam een beetje in vorm te komen en levert 13 punten op voor Jolan en Martijn, en dan komen we bij de bovenste vier.
Van Gils was vandaag vierde; tot op heden totaal onzichtbaar, maar mogelijk zijn benen gespaard voor een rit die hem past als een jas. 25 punten voor Jolan, Maarten en mij. Pidcock eindigde op plek 3, de enige klassementsman voorin, en ook voor dat klassement deed hij vandaag uitstekende zaken, want daarin nestelt hij zich tussen Evenepoel en Ayuso als vierde. Pidcock levert 18 punten op voor een heleboel spelers, maar voor Steven, Stephane en William waren dat ook meteen de enige punten. Tejada en Schmid waren vandaag het sterkste, zij beslisten samen de etappe door een sprint-à-deux, en die was uiteindelijk een prooi voor Schmid. 40 punten voor Emma en Aurel, 35 voor Jasper en Diana, die Tejada hadden.
De combinatie van Schmid en Pidcock is voor Aurel vandaag genoeg om de winst in de wacht te slepen. De puntjes voor Izagirre waren niet eens nodig, maar bieden daarin nog een kleine extra versteviging. Verliezer van de dag is Andreas, die voor de tweede keer dit jaar een nulscore moet incasseren (en tweemaal met een grote vluchtersgroep, opvallend!). Toch houdt hij de schade nog verrassend beperkt, omdat ook Steven niet bijzonder goed scoort en hij een behoorlijk riante voorsprong had op de rest. Aurel haalt natuurlijk wel een flinke hap van zijn achterstand af en wipt William virtueel weer van het podium. Verder omlaag doet Jolan goede zaken – als enige 3 man in de top 10 vandaag, en daarmee komt hij tot plek 7 – terwijl Stephane de verliezer van de dag is, hij zakt naar plek 10.
Morgen is het parcours nog een stukje heftiger dan vandaag, met verschillende klimmen van de eerste categorie en eigenlijk nauwelijks een moment vlak. De vorige keer was dat een strijd tussen de klassementsmannen, dus grote kans dat dat ook nu weer zo is – al zullen sterk klimmende vluchters als Carapaz daar mogelijk weer een stokje voor proberen te steken. Lukt dat dit keer wel, of gaat Pogacar gewoon voor nummer vier? Dat zien we allemaal morgen!