Nou, allemachtig, dat verzin je ook niet. Ik was vandaag de hele dag in Amsterdam – vandaar deze late update – maar net die ene dag dat ik niets live kan kijken gebeurt er toch wel iets historisch. Niet meteen iets positiefs trouwens, want het is wel een beetje het einde van een tijdperk op deze manier. Vijf jaar op rij eindigden de twee zelfde renners op de plekken 1 en 2 in het algemeen klassement in de Tour, dat was nog nooit vertoond, maar een zesde editie op rij zit er niet in. De epische jarenlange tweestrijd tussen de kemphanen Pogacar en Vingegaard, die – zo geef ik toe – dit jaar niet extreem spannend was omdat Vingegaard toch al wel echt duidelijk de mindere was van de twee, eindigde vandaag met een klap. Vingegaard lag in de berm met een sleutelbeenbreuk en is naar huis. Abandon. Om stil van te worden.
Hij was niet de enige renner van naam die vandaag de etappe niet uitfietste. Merlier kwam niet ten val, maar is gewoon geen al te beste klimmer – maar het is hem vergeven, omdat hij toch al drie ritten had gewonnen. Hij zal graag Parijs hebben gehaald, maar dat lukte hem helaas niet meer. Het opmerkelijke is dat met het uitstappen van twee HC-renners alleen het onorthodoxe team van Fokke Jan nog gevrijwaard is gebleven van uitvallers. Misschien was zijn strategie in ieder geval op dat gebied toch zo gek nog niet! Ook Van Asbroeck finishte overigens niet vandaag, maar dat heeft verder geen impact op ons pooltje.
Met Vingegaard uit koers is het laatste sprankje hoop op een spannende Tour voor het eindklassement wel definitief verdwenen, maar er is nog genoeg interessants te melden. Allereerst de etappezege van vandaag, die ging verrassend naar Evenepoel. Hij leek afgelopen bergetappes op de zware klimmen vaak kwetsbaar, al kwam hij dan vaak met zijn vinnige punch terug in de absolute slotfase. Vandaag kon hij echter tot het allerlaatst mee met Pogacar. Het moet wel gezegd worden dat laatstgenoemde niet alles op alles leek te zetten om Evenepoel te verslaan, misschien omdat hij Del Toro zo goed mogelijk op sleeptouw wilde nemen om hem in de witte trui te hijsen. Dat plan is overigens wel gelukt, want Seixas was net iets minder sterk vandaag dan in de vorige bergetappes, en Ayuso eindigde nog iets verder naar achteren.
Ook zonder Vingegaard zien we een vergelijkbaar beeld als in de vorige bergetappes als we naar de daguitslag van de Tour de Friends kijken. Voor Fokke Jan en Rutger, de enige twee spelers zonder Vingegaard, is het stiekem natuurlijk wel gunstig, al eindigen ze alsnog niet in de voorhoede, daarvoor missen ze teveel andere coureurs in de top van het klassement. Martinez en Skjelmose eindigen iets hoger dan ze normaal doen, wat natuurlijk ook voor een deel door het wegvallen van Vingegaard komt, en dat maakt dat Steven vandaag net iets minder scoort en dat de dagzege voor Stephane is. Dat komt ook deels doordat Adam Yates verrassend hoog eindigt overigens. Voor de andere speler die Yates had, Diana, is dat ook gunstig; zij eindigt als derde in de daguitslag, net achter Aurel.
Dat brengt ons bij de leukste traditie van de Tour de Friends, want we zijn aanbeland bij de tweede rustdag, en dan gaan we lekker speculeren over de slotweek aan de hand van de virtuele klassementen en truivoorspellingen! Vanaf nu rekenen we met de virtuele eindstanden om te bepalen wie er koersen op welke positie. Zijn we er klaar voor?
Vooralsnog scoren Stephane, Steven, Aurel en Andreas – in die volgorde – het beste in het algemeen klassement. Op zich logisch als je nagaat dat die spelers ook het beste scoren in de bergetappes over het algemeen. Diana zit daar net iets achter, met name doordat ze Del Toro mist (Aurel mist Evenepoel, maar heeft verder de hele top-9). Bij de truivoorspellingen lijken tot op heden Andreas, Maarten en ik de beste zaken te doen. Met name de rode lantaarn van Gradek is daarin doorslaggevend, en daarnaast voor mij nog het ploegenklassement van Lidl-Trek. De truivoorspellingen zijn eigenlijk nog het spannendst – afgezien van de gele trui kunnen álle klassementen nog flink de andere kant op, wat weer een totaal ander beeld zou opleveren voor het eindklassement (persoonlijk vrees ik met grote vreze dat ik nog 100 punten kwijtspeel in de slotweek…).
Anyway, het virtuele klassement!
Steven gaat nog altijd aan de leiding, met nog altijd Andreas als voornaamste concurrent. Het verschil is op dit moment wel maar 35 punten, dus Steven staat er minder riant voor na twee weken Tour dan bij zijn vorige twee zeges, het moet gezegd worden! Andreas is daarbij wel heel erg afhankelijk van diezelfde rode lantaarn voor Gradek waar ik ook vurig op hoop – Askey en vooral de vaak gekozen Bol gaan nog heel gevaarlijk worden daar, en Andreas kan die 50 punten eigenlijk niet missen als hij de Tour de Friends nog wil winnen. Daarnaast zal hij moeten hopen op een sterke derde week van Arensman, een van zijn belangrijkste troeven die Steven niet heeft, te beginnen bij de tijdrit van dinsdag. Aurel heeft ook nog een theoretische route naar de winst, maar dan moet een Schmid of een Izagirre wel echt gekke dingen laten zien.
Morgen is er dus geen Tour, want rustdag, maar dinsdag zijn we er natuurlijk weer bij met zoals gezegd de enige individuele tijdrit. Graag tot dan!