Als je door je oogharen kijkt, dan was het beeld dat we zagen in de etappe van vandaag eigenlijk enorm sterk vergelijkbaar met de rest van de berg- of zware heuvelritten tot nu toe. Toch was het nog best interessant om te kijken, en gebeurde er onderweg meer dan genoeg. In het begin natuurlijk de tussensprint, daar was Philipsen net iets sterker dan Pedersen, dus dat blijft nog een spannende strijd om de groene trui. Dan de vlucht van de dag, dat was weer een lange periode van formeren, samensmelten en weer uiteenvallen op de verschillende beklimmingen die het parcours vandaag rijk was. Iedere renner had daar weer een eigen verhaal te vertellen.
Het verhaal van Pidcock blijft daarbinnen toch wel fascinerend, die vliegt er elke dag volle bak in, duidelijk hinkend op de twee gedachten van ritzege en klassement, maar voorlopig in die beide ideeën nog niet helemaal slagend. Hij reed een tijd in de kopgroep mee, maar was vandaag niet sterk genoeg om helemaal in de voorste gelederen te geraken; mede door zijn verspilde krachten verloor hij vandaag weer een aanzienlijk deel van de voorgift die hij gisteren kreeg, en daarmee zakte hij weer van plek 4 naar 9. Ook Arensman liet zich nadrukkelijk zien, maar had een lekke band op een bijzonder onfortuinlijk moment; daardoor verloor hij het contact met Rubio, kwam hij terecht in een chasse patate, en werd hij uiteindelijk veroordeeld tot kopwerk voor Bernal in de hoop dat die nog richting de top-10 kan als er iemand tussenuit valt. Desondanks wel het beste wat we van Arensman gezien hebben deze Tour, wellicht kan hij nog iets in zijn fameuze derde week. Een naam die we nog helemaal niet genoemd hebben deze Tour is Tiberi, hij koos vandaag ook eens het hazenpad, maar was al vroeg weer verdwenen, jammer voor Martijn en Maarten.
Carapaz deed het dan een stuk beter. Hij belandde eerst in een titanenstrijd met Valentin Paret-Peintre om de bolletjestrui, al verloor hij de slag daarin vandaag wel; Paret-Peintre staat nu tweede en Carapaz derde in het bergklassement. Beiden staan ze nog wel een stukje achter, hoe kan het ook anders, Pogacar. Carapaz knalde na zijn bergsprintjes echter nog volle bak door in de hoop ditmaal wél te gaan voor die felbegeerde ritzege. Dat mislukte, maar hij kreeg wel voor de tweede keer de prijs van de strijdlust, en dat is vooral gunstig voor William, die nu virtueel aan de leiding gaat in dat klassement (alleen Veistroffer kreeg ook meer dan éénmaal een rood rugnummertje tot nu toe, maar die is door niemand gekozen). Ook eindigde hij nog als 8e in de etappe en steeg hij naar plek 15 in het klassement, al kwam dat ook deels door het afstappen van de zieke Ramses Debruyne. Voor Stephane, Emma, Andreas en Rutger is dat vervelend, want zij hadden als enige spelers Carapaz niet in hun team. Overigens werd Carapaz lange tijd gegangmaakt door ploegmaat Healy, die ook iets beter voor de dag kwam dan afgelopen dagen, wellicht kan hij ook nog iets in de slotweek.
Carapaz had in de finale trouwens nog wel lange tijd gezelschap van Tobias Johannessen. Hij kent een enigszins wisselvallige Tour, maar had vandaag een goede dag en eindigde net achter Carapaz als 9e in de daguitslag. Afgezien van Carapaz en Johannessen waren het toch vooral weer dezelfde klassementsrenners voorin (met Pidcock dus iets verder naar achter). Tegen Pogacar valt helemaal niets te doen dit jaar, maar daarachter houden ze elkaar nog altijd binnen schootsafstand voor plek twee en drie. Skjelmose was vandaag net iets minder dan de andere favorieten, hij verliest vandaag een minuutje; zijn ploeggenoot Ayuso verspeelt een handvol seconden, waardoor Seixas nu de witte trui overneemt met 3 luttele seconden verschil. Del Toro was vorige bergrit wat minder, maar vandaag deed hij het uitstekend, hij won zelfs het sprintje om de tweede plaats in de rituitslag, zodat ook hij nog altijd gevaarlijk wordt voor de witte trui (31 seconden achter Seixas nu). Lidl-Trek consolideert ondanks het lichte tijdsverlies van Ayuso en Skjelmose nog wel het ploegenklassement, omdat Gee eindelijk zijn goede benen vindt en in dezelfde groep finisht als Yates. Het verschil is nu nog 7,5 minuut.
Het zal niemand verbazen dat Steven weer de ritzege pakt (nieuwe hoogste dagscore van dit jaar met 147!) en Stephane daar vlak achter finisht met 144. Deze beide heren doen dus de beste zaken, zoals vaak het geval is in de zware bergritten. Aurel en Andreas blijven echter redelijk in de buurt met eveneens een solide score van 132. Ook de overige spelers scoren vandaag redelijk in de vaste pikorde die we hebben gezien bij de vorige bergetappes. Wat betekent dat voor het klassement?
Het betekent dat er weinig grote verschuivingen zijn, en de verschuivingen die er zijn konden we al redelijk met potlood invullen. Fokke Jan schuift weer een stuk omlaag en Stephane juist omhoog, hij belandt weer in het linkerrijtje. De spelers die het vandaag goed doen hebben wel het extra goede nieuws dat er nog veel van dit soort etappes zullen volgen, en dat Pogacar en zijn team er een zaak van lijken te maken om alles te winnen wat ze maar kunnen. Dat betekent dat bijvoorbeeld Jolan, Stephane, Maarten en Jesse wellicht nog een stukje omhoog kunnen kijken, terwijl Martijn, Fokke Jan, Jasper, Rutger en ik vooral met vrees achterom zullen kijken. Eerstgenoemde spelers zullen hopen op een zo dominant mogelijk Emirates om zoveel mogelijk ritten voor de klassementsmannen te behouden, terwijl laatstgenoemde spelers juist hopen op zoveel mogelijk ritten voor de vluchters. Dat geldt ook voor de bergetappe van morgen, al is die slotklim (HC) wel dusdanig zwaar dat eventuele vluchters het héél zwaar zullen krijgen… we gaan het in ieder geval weer zien. À demain!