Die arme Torstein Traeen. Twee dagen geleden oreerde ik nog over zijn bijzondere prestatie vanuit de vroege vlucht in de recentste Vuelta, waar hij negende eindigde in het klassement. Mijn gedachte was: als hij in etappe 6 nu tot de top van de Tourmalet enigszins kan bijblijven, dan kan hij ook nu met zijn voorgift nog een rol gaan spelen in het klassement. Niet alleen mislukte dat faliekant, hij viel in de afdaling daarvan ook dusdanig hard dat hij niet eens meer van start gaat vandaag. Hersenschudding, dan houdt het wel op. Heel sneu voor hem en ook voor Rutger, die zijn ‘extra’ klassementsrenner zo meteen weer kwijt is. Hij had dat goed kunnen gebruiken om nog een sprongetje te maken, want voorlopig staat hij helaas laatste in het klassement.
Zonder Traeen, maar met de overige 176 renners gingen we vandaag van start voor een vlakke rit. Hij was nog een stukje vlakker dan etappe 5, zodat er nu écht geen twijfel over mogelijk was dat we een massasprint zouden gaan krijgen vandaag. Veistroffer deed nog wel een poging om het recordaantal vluchtkilometers verder aan te scherpen – waarschijnlijk denkt hij dat hij de Giro rijdt, waar dat daadwerkelijk een nevenklassement is – en Abrahamsen probeerde met een ploegmaat nog een late uitval, maar alles kwam weer bij elkaar en we gingen voor een koninklijke sprint. Ik was helaas net te laat thuis om die te aanschouwen, maar was wel benieuwd of Kooij voor zijn tweede zou kunnen gaan…
Ik moest helaas een flink eind omlaag scrollen om de naam van Kooij tegen te komen, want die werd slechts 23e. Oei. Slecht gepositioneerd, heb ik begrepen. De etappezege ging vandaag naar die ándere topfavoriet, Merlier, die vandaag bewees dat hij zijn HC-status toch wel waard is. De snelste pure sprinter ter wereld deed zijn naam eer aan en liet iedereen zijn hielen zien. De verrassende Waerenskjold werd tweede, en dat is heel mooi nieuws voor Aurel, Steven, Jasper en mij, want door zijn C4-status zijn dat 43 heel fijne puntjes. Opmerkelijk is dat niemand van ons zowel Merlier als Waerenskjold heeft, waardoor er ook weer geen extreem hoge scores worden gehaald. Fokke Jan heeft ze zelfs geen van beiden, maar heeft wél de nummers 3 tot en met 6 en 8. Is dat genoeg voor een tweede sprintzege?
Het antwoord is nee! Waerenskjold haalt in zijn eentje meer punten dan Girmay, Godon en Wright bij elkaar, terwijl Bittner en Fretin elkaar met verre ereplaatsen in balans houden. Daardoor blijft Aurel uiteindelijk 5 punten voor Fokke Jan en pakt hij zijn eerste dagzege van deze Tour de Friends, met een score van 115. Steven doet opnieuw uitstekende zaken, hij heeft één puntje minder dan Fokke Jan en komt tot 109.
In het klassement zien we dat Aurel door zijn dagwinst de tweede plek overneemt van Andreas, die juist lichtjes tegenvallend scoort vandaag maar nog wel 3e staat. Verder valt op dat Martijn een mooie sprong vooruit maakt, hij had Merlier plus nog een zwik ereplaatsen van mannen als Bauhaus, Ackermann en Turgis, en staat nu 6e. Ook Fokke Jan en Jasper halen dus mooie scores en ontworstelen zich een beetje uit de achterhoede, ten koste van de onfortuinlijke Emma die zakt naar plek 14. Jesse heeft opnieuw heel weinig punten door zijn sprintertekort, hij houdt nog slechts 24 punten over op Rutger om de rode lantaarn.
Morgen hebben we een soortgelijke rit als vandaag. Geen noemenswaardige obstakels, normaal gesproken een sprint. Kan Kooij zichzelf nu beter positioneren en gaan voor nummer 2, of is Merlier te sterk, of gebeurt er nog iets anders? En wie leveren het meeste op voor ons pooltje, zijn dat wederom Kanter en Waerenskjold of zien we misschien nu andere C3- en C4-mannen vooraan? Dat zien we morgen, dus graag tot dan!
Download de file: