Het openingsweekend van de Tour de France zit erop, en daarmee is dan toch ook eindelijk de Tour de Friends van 2026 onderweg! Voor de mensen die het nog niet gezien hadden, ziehier de blogpost over alle deelnemers aan ons pooltje van dit jaar en hun teams. Daarnaast heb ik voor we inhoudelijk op de zaken ingaan even een kleine huishoudelijke mededeling. Jullie zullen merken dat de updates dit jaar niet onmiddellijk na de etappe kunnen worden getypt en geüpload, dat heeft natuurlijk alles te maken met de gezinsuitbreiding van onze kant. Gezien het tussen 5 en 7 veelal spitsuur is met eten en slapen, verwacht ik dat de meeste etappeverslagen niet vroeger dan een uurtje of 8 in de avond online staan. Alvast dank voor het begrip!
Dan even de sportieve update, want daar doen we het nu eenmaal allemaal voor. We beginnen daarbij toch even met de ploegentijdrit. Zoals verteld telt die in principe nog niet mee voor de Tour de Friends, maar dat wil niet zeggen dat er niets belangrijks gebeurde of dat er niet indirect invloed uitgeoefend kan worden op het wel en wee van onze teams. We hebben namelijk alvast een eerste clash tussen de klassementsmannen kunnen meekrijgen, en die werd gewonnen door Vingegaard. Hij pakte alvast een handjevol seconden op Pogacar en nog wat meer tijd op de overige favorieten, dat was wel interessant om te zien. Rutger en Fokke Jan, die Vingegaard niet hebben, zullen dat wat minder leuk hebben gevonden. Andere klimmers of klassementsrenners die verrassend sterk voor de dag kwamen waren Piganzoli (gunstig voor Emma), Tiberi (gunstig voor Martijn en Maarten) en Riccitello (gunstig voor Jesse en Steven). Dit alles levert dus nog niemand punten op, maar geeft een voorzichtige indicatie voor hun ambities en capaciteiten. Tegenvallend waren vooral Uijtdebroeks (kramp) en Vauquelin (materiaalpech). Daarnaast waren er nog een paar valpartijen, maar daar waren veelal niet de allergrootste namen bij betrokken, al stapte Mohoric wel in het verband op de fiets vandaag. Berthet is wel al naar huis, maar die heeft niemand van ons.
Vandaag was dan de eerste rit in lijn aan de beurt, en dus ook de eerste rit die ons van de nul af kon helpen! En eerlijk is eerlijk, dat hebben we allemaal met verve gedaan, want iedereen had maar liefst 7 of meer renners bij de eerste 20. Goede prestaties in de breedte dus. En dat terwijl de rit nog enigszins in mineur begon, met al in de openingsfase een val waar onder meer Van Gils en Girmay bij betrokken waren. Zij konden echter zonder al te zware blessures hun weg vervolgen, en nadat de vroege vlucht was ingelopen maakten de beste klimmers van deze Tour in de heuvelachtige finale er een slijtageslag van.
Er was nog even de hoop op een spectaculaire aanval van Pogacar of van iemand anders – de Nederlanders hoopten wellicht nog op Van der Poel, maar voor hem was de finale net te pittig – maar uiteindelijk werd het een sprintje heuvelop van een uitgedunde groep. Dat die groep al stevig uitgedund was, bleek uit de namen die er níet meer bij zaten. Een bloemlezing: O’Connor, Guillaume Martin, Gee, Jorgenson, Vauquelin (net als gisteren), Tiberi en Riccitello (in tegenstelling tot gisteren) verloren al ruim 5 minuten en gaan het erg lastig krijgen om nog een goed klassement neer te zetten.
Skjelmose zat er nog wel bij. Hij plaatste in volle finale nog een demarrage, maar bleek te vroeg op kop te zijn gekomen om het goed af te kunnen maken. Hij eindigde nog wel als 5e, alsnog een mooie prestatie en een slootje punten voor Andreas, Aurel en Rutger. In de allerlaatste bocht zeilde Del Toro echter kunstig om Skjelmose heen, en daarna trok hij door in de laatste rechte lijn omhoog naar de finish. Pogacar kwam op zijn wiel, keek achterom, zag dat Evenepoel en Vingegaard het niet meer gingen halen om hem terug te pakken, en hield bewust iets in om zijn ploeggenoot te laten winnen. De eerste etappezege van Del Toro is een feit! Martijn en Diana zullen dat niet leuk hebben gevonden, want zij hebben als enige twee spelers de Mexicaan links laten liggen.
Andreas had als enige de hele top-5 van de daguitslag in de gelederen en leek dus even af te stevenen op de winst. Maar wacht, zei ik ‘stevenen’? Ik bedoelde natuurlijk eigenlijk ‘Steven en Stephane’, want die eindigen nog gelijk óf zelfs boven Andreas. Stephane mist Skjelmose in zijn team, maar heeft wel onder meer Tobias Johannessen, Martinez en Pidcock om wat puntjes in te lopen op Andreas. Ze eindigen allebei op 128 punten. Het is echter Steven die zijn ijzersterke lijn van de afgelopen twee jaar voortzet en de eerste dagzege van dit jaar in de wacht sleept, met 137 punten. Ten opzichte van Stephane mist hij Martinez, maar sprokkelt hij nog wat met Van Wilder, Carapaz en Uijtdebroeks, die iets beter voor de dag kwam dan gisteren.
De verschillen zijn echter nog niet groot, want de nummer 4 tot en met 8 staan ook allemaal nog binnen de 15 punten van Steven. De eerste slag is dus weliswaar voor de regerend kampioen, maar er kunnen zeker nog geen vroege conclusies getrokken worden over het verdere verloop van de Tour de Friends. De meeste spelers staan nog binnen schootsafstand, de enige wat grotere verschillen (>30 punten) zijn ontstaan met de spelers die Del Toro misten (Diana en Martijn) of in algemene zin wat meer hebben gegokt op C3- en C4-renners, die pas in de vluchtersritten waarschijnlijk meer gaan scoren (Rutger, Fokke Jan en Jasper).
In de breedte dus nette scores, goed werk allen! Laten we die lijn doorzetten in de volgende etappe, die opnieuw heuvelachtig is en een lastige finale kent. Zouden er grotere verschillen kunnen ontstaan tussen de grote namen, of zouden er vluchters voorop kunnen blijven, of misschien wel allebei? Dat zien we morgen. Graag tot dan!
Download de file hier: